Marta to urodziwy krzyk piękności! Nie można jej nie zauważyć. Pochodzi z Piotrkowa, mieszka i studiuje w Łodzi. Wypatrzyła mnie na MaxModels i tak się zdarzyło, że stanęła przed moim obiektywem. Była to, zaraz po Ewie, jedna z pierwszych sesji, kiedy to miałem doczynienia z średnio-zaawansowaną modelką, jak nie zaawansowaną. Świetna dziewczyna i modelka. Nie wiem jak to się dzieje, ale naprawdę natrafiam na świetnych ludzi. Sesja z Martą była także drugą sesją portretową jaką wykonałem 5d. Uczę się robić nim zdjęcia, uczę… i chyba nawet dobrze mi idzie.

A my Basieńko musimy poczekać do grudnia! I hope we will meet in January on Workshop day.

Szalone tygodnie ostatnio są, szalony czas… miejmy nadzieję, że SOBOTNI (pierwszy) plener ślubny uda się i wszystko pójdzie po mojej myśli!

Tymczasem przejdźmy już do zdjęć!

Jeszcze raz dzięki!
Pozdrawiam.

Po tygodniu ciężkiej harówy, spotykamy się znowu tutaj na blogu. Jak co tydzień mój blog zostaje uaktualniony, choć nie wiem czy to nie za rzadko… Trochę sesji leżakuje i czeka na publikacje. Ostatni tydzień był tak ciężki, że to nie do pomyślenia jest. Wróćmy jednak do zdjęć.

10 listopada spotkałem się z Karoliną! Karolinę już raz widzieliście na blogu, ale tym razem jest trochę inaczej bo to jednak była sesja plenerowa. Było zimno i mokro, a mimo to Karolina położyła się na ziemi :-)

I już niedługo powstanie także strona (nareszcie!). Która zareklamuje także inne typy fotografii jak: brzuszkowa, dziecięca, okazjonalna, zaręczynowa, ślubna, portretowa… :-)

Tymczasem ruszamy z nową porcją prac:
Enjoy!









Na koniec taki mały bonusik. Wrzuciłem go już kiedyś na FB, ale czas by zagościł także na blogu.

Dziękuję!,
Pozdrawiam

No i mój pierwszy raz za mną! Pierwsza para, pierwsze zdjęcie hmm „dwójkowe”. Jest to baardzo miła odmiana po portretówkach, ale też trudniejsza praca. Na pozór z jedną osobą można zrobić mniej niż z dwiema, ale przy moich doświadczeniach to tylko mit. Nie powiem, że było łatwiej! Teraz, gdy jestem po warsztatach… hmm można powiedzieć, że zacząłem myśleć nad zdjęciem. Nie jest to pusta chwila uchwycona w prostokącie, zacząłem szukać czegoś niezwykłego, czegoś zwyczajnego prostego, ale pięknego, dostrzegać to co oczywiste i pokazać to co ukryte. Aniu, Adamie dziękuję!

Sesje zaczęliśmy dość w nieswojej atmosferze. Ja trochę nieobeznany w tej tematyce, Oni trochę zagubieni i niepewni. Zaczęło się od tradycyjnych ustawianek, ale szybko to nijaka atmosfera zmieniła się i Aga i Maciek rozluźnili się tak samo jak ja! Pierwsze zdjęcia wykonaliśmy na peronie, potem przenieśliśmy się do restauracji. Dziękujemy pani recepcjonistce i właścicielowi za pozwolenie na zdjęcia! Oczarowało mnie wnętrze restauracji i wrócę tam na pewno, bo warto!

Swietnie bylo uslyszec od Macka: Najwazniejsze jest to, ze sie czlowiek nie krepowal! Macku ciesze sie ze tak bylo… :-), oby wiecej takich par jak wy :)

Tymczasem abstrahując od Agnieszki i Maćka. Ostatnio kompletnie tak jakby inspiracja, pomysły, kreatywność uciekły, wypaliły się. Tak jakbym popadł w monotonie kadrową. Poza tym jest Jesień, plucha za oknem, brak złotych liści i wszędzie chorzy ludzie nie napawaja optyzmiem, wiec to moze dlatego?

Chcialbym napisac tu jeszcze wiele, ale sie powstrzymam, bo to nie miejsce na takie wywody. Dlatego przejdzmy do efektow naszej pracy.
Mam nadzieje ze sie spodobaja!
Enjoy.